Ας ελπίσουμε ότι μαζί με τον χαμό θα αποκτήσουμε και εμείς πείρα. Και η αταξία θα σωπάσει.
Γιατί το ίδιο λάθος δύο φορές, δεν είναι φάση αλλά αφασία.
Και πάλι, Χριστός Ανέστη. Χρόνια Πολλά. “Και ευτυχά” συμπλήρωνε πάντα ο πατέρας μου στο πασχαλινό τραπέζι.
Μέχρι λοιπόν το επόμενο τραπέζι με περισσότερες φωνές, υπομονή.
FB Tags :
—
Μάθε να αγαπάς
