– Πως πάει;
– Μανταλάτα. Το σπρώχνουμε, το τραβάμε αλλά κάτι μας κρατάει.
Μένουμε σταθερά αμετακίνητοι και εκτεθειμένοι στη θέση μας (αν δεν μας πάρει το νερό),
κρινόμαστε άνωθεν και εκ του μακρόθεν για το ότι δεν εκτελούμε υποδειγματικά το ανέφικτο δηλ. το να ξεφύγουμε από τα δεσμά μας και να προχωρήσουμε μπροστά,
διαπραγματευόμαστε στο διηνεκές για μια ακόμα δόση ή μια αναβολή και
ελπίζουμε πάντα για το καλύτερο.
Τράβα μαλλί, τράβα κουπί, τράβα ζωή, βάστα να βγει, κράτα σχοινί, δώσε πνοή.
