Δεν έχω καταλήξει αν πρόκειται περί παραμύθας η κολοκύθα ή περί κολοκύθας η παραμύθα.
Δεν παραπονιέμαι όμως.
Το ζω το όνειρο και στις δύο εκδοχές του.
Και το κάνω κέφι, και στον ύπνο μου και στο ξύπνιο μου.
Εξετάζω λοιπόν προσεκτικά τη συγκυρία, τη δυνητική των πραγμάτων και τις προτεραιότητες των δικτυωμένων, και όλο κάτι τρώω. Άλλοτε την παραμύθα και άλλοτε την κολοκύθα.
Και μετά λέω : Πάρα πολύ ωραίο το μενού. Φέρτε μας λίγο ακόμα. Το απολαμβάνουμε.
